Wijvenweek?

Van maandag 12 tot en met zondag 18 maart woedt in ons buurland België voor de tweede keer een Wijvenweek.

In 2008, bij de uitreiking van de bwards (de belgische blog awards – inmiddels ter ziele) bleek dat twee van de drie hoogste vermeldingen naar vrouwen gingen. Meteen werd er geschamperd dat die blogs voornamelijk gingen over vrouwendingen, maar volgens de dames zelf was dat absoluut niet het geval. Er werd over van alles geblogd waar de heren óók over blogden. De dames waren gewoon béter. Daarom besloot een aantal vrouwen om eens een week lang te laten zien hoe ver ze konden gaan in dat roze, in bloggen over vrouwendingen. Wijvenweek was geboren en de vrouwelijkste week ooit in blogland werd een groot succes, met meer dan honderd deelnemende blogs.

Nu komt er dus weer zo’n wijvenweek. Deze keer niet over de glamour, maar over wat daaronder zit. Het hoofdthema is “maskers af”. Want kennelijk wordt er (te) veel geblogd over de glamoureuze kant van het leven. Vaak beschreven onderwerpen zijn onze perfecte en fotogenieke (klein)kinderen, onze geliefde huisdieren, ons fantastisch stijlgevoel, onze geweldige vakanties en ons als een geoliede motor lopend gezin. Behalve dus tijdens deze wijvenweek. Dan gaat het over wat er echt met ons aan de hand is.

De dagthema’s zijn:
Maandag 12 maart - Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten.
Dinsdag 13 maart - Guilty pleasures en kleine kantjes.
Woensdag 14 maart - Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening.
Donderdag 15 maart - Dromendag.
Vrijdag 16 maart - Zelfscensuur.
Zaterdag 17 maart - Het multitaskende superwijf.
Zondag 18 maart - Inhaaldag.

Ik weet niet of het gaat lukken, maar ik ga deze week zeker een poging wagen om te variëren op een of meer van deze ‘maskers af’ thema’s.

Met dank aan www.wijvenweek.be waar je nog meer informatie vindt over het waarom van de wijvenweek en hoe je – ja, óók mannen - kunt meedoen.

Overleven in de stadse jungle

Het echtpaar, de middelbare leeftijd al bijna gepasseerd, steekt de straat over. Hij op robuuste bergschoenen, in korte broek met hoog opgetrokken geitenwollen sokken onder witte ballonkuiten. Polo met korte mouwen en een stevige rugzak om. Zij, timide, in kuitlange broek boven verstandige sandalen, met windjack. Ze lopen naar een hek op de hoek van het plein. Daar haalt de man een plat apparaatje uit zijn zak. Hij aait er liefkozend overheen en legt het op de rand van het hek. Hij loopt een paar passen terug naar zijn vrouw.

Ze staren wat voor zich uit, tot de man weer naar het toestel op het hek gaat. Hij buigt zich erover en tikt er op. Dan kijkt hij omhoog. Wijst naar het noorden en naar het apparaat. Pakt een kaart uit zijn broekzak, vouwt hem open, prikt met zijn wijsvinger midden op de kaart en gebaart opnieuw, nu naar het zuiden. Hij wappert met zijn hand naar de overkant, tuurt naar boven en bestudeert het apparaatje. Daar gebeurt kennelijk niets en andermaal loopt hij een paar passen terug. De vrouw zegt iets en wijst naar de kaart. Hij schudt zijn hoofd, vouwt de kaart dicht, stopt hem in zijn achterzak en knijpt haar vriendelijk in beide wangen. Zij doet een stap naar achteren. Haar houding berustend. Hij loopt weer naar het apparaatje en kijkt. Niets. Hij kijkt omhoog. De zon misschien niet sterk genoeg? De vrouw vraagt wat. Hij schudt zijn hoofd, wijst op het apparaatje, daar moet het vandaan komen. Zij haalt haar schouders op en trekt het jack uit. Het wordt warm.

Tien minuten later pakt de man het apparaatje van het hek en steekt het in zijn broekzak. Hij vouwt de kaart open. Dan loopt hij vastberaden naar het stoplicht. De vrouw trippelt glimlachend achter hem aan.

——————————————–
Dit verhaal heb ik geschreven voor Plato’s WE300 “overwinnen”
Voorwaarde: Precies 300 woorden en de titel niet in het stuk noemen.

Het gekkengetal

Het cijfer elf staat bekend als het gekkengetal. Dat komt omdat cijfers vroeger een symbolische betekenis hadden. Wij noemen 11 het gekkengetal omdat het alleen te delen is door zichzelf en omdat 11 staat tussen 10, dat het volmaakte getal wordt genoemd, en 12, dat bekend staat als het heilige getal. Verder is het getal 11 zowel ongeluksgetal (het overtreedt het volmaakte getal 10) als geluksgetal (het is twee keer 1: het symbool van eendracht). Daarom is het een “gek” getal.
Verder stonden in de tijd van Napoleon alle wetten over gekkigheid in 11 artikelen. Dus ook in Frankrijk bestond het getal 11 als gekkengetal. Carnavalsvierders grepen 11-11 aan om hun zottenkappen uit het vet te halen. Die dag, dus ook vandaag, worden om 11 minuten over 11 de vergaderingen geopend van de Raden van Elf, ter voorbereiding op het carnaval.

Vandaag is het 11-11-2011; drie gekkengetallen naast elkaar. Nog een paar andere paar andere meer of mindere triviale weetjes over 11 november. Het verhaal gaat dat Sint Martinus een bijna naakte bedelaar tegenkwam. De bedelaar vroeg om een aalmoes, maar geld had Martinus niet bij zich, maar hij had wel een flinke cape tegen de kou. Dus pakte hij zijn zwaard en sneed zijn rode mantel in tweeën. Sindsdien werd de feestdag van Sint Maarten aangegrepen voor een bedelfeest voor arme mensen, bedoeld om voedsel en geld op te halen zodat ze de moeilijke wintermaanden konden doorkomen. Tegenwoordig gaan kinderen met lampions zingend langs de huizen om snoep en andere lekkernijen op te halen.

foto gevonden op internet

Overigens is 11 november op Sint Maarten de nationale feestdag en heeft België de 11e november verkozen om nationale vrouwendag te vieren. Vandaag is ook de dag van de duurzaamheid en – last, but not least – veel stellen over de hele wereld hebben vandaag uitgekozen om te trouwen. Het is natuurlijk ook een leuke, gekke datum om in je trouwboekje te hebben.

 

 

Zie ook; Gekken en dwazen

 

 

Schemerlamp

Ik wil de hele dag al schrijven; een column, een verhaal, teksten voor mijn website. Maar dat lukt niet omdat ik aan het grutten ben. Facebook (2x), Hyves (2x) en Twitter (2x) bekijken en erop reageren. Verschillende kopfoto’s en achtergrondjes uitproberen bij Wordpress. De pagina’s van mijn werkwebsite (die nog steeds niet klaar is) opnieuw ontwerpen. De updates van webstreepjelog nakijken op spetterend nieuws (niks). Mail checken (Casema, Ziggo, 2 x Hotmail, 2 x Gmail, mijn werkmail), die beantwoorden, onderzoekjes en vragenlijstjes invullen van Euroclicks, Opinionbar of IntomartGFK. En daarna opnieuw een ronde of er al nieuwe berichten of verse mails zijn.

Het is gewoon verslavend. Vanmiddag heb ik al geprobeerd om te stoppen. PC uit. Wèg uit mijn werkkamer, thee zetten en de krant lezen. Daarna eten koken, opeten, weer de krant en om zeven uur; hup nog even naar beneden, want ik zou een stukje schrijven.
En weer laat ik me afleiden door alles wat ik hierboven al de hele dag heb zitten doen. Voor mijn gevoel niks. Wat meteen niet waar is, want de achtergrond van het WordPressblog van mijn huspup is mooier geworden. En ik heb er een stukje op gezet, waarmee zijn nieuwe website weer wat aandacht krijgt. Daarbij heb ik wèl al mijn mail gelezen + de blogjes bekeken van mijn schrijfmaatjes èn de mij toegestuurde blogs van de OBA, en hier en daar wat commentaar gegeven. Dus…

plaatje van internet

Máár – ik kom niet toe aan mijn eigen schrijf-sels. Hèb ik eindelijk een beetje tijd, gebruik ik die voor van alles en nog wat, behalve voor mezelf. Wat niet waar is, want ik kan juist grutten omdàt ik vrij ben. En die mails zijn tenslotte aan mij gericht. Maar het voelt alsof ik die tijd niet aan mezelf besteed, omdat er geen teksten uit mijn vingers komen (behalve dit stukkie, dat dan weer wel).

En ondertussen wèl allerlei ideeën hebben. Gèk word ik ervan, want ik schrijf ze niet op. En als ik dat wel doe, gaat het in steekwoorden die ik dan later weer niet terug kan lezen. System overload, dat is het een beetje. Hoe kom ik hier van af? Heb ik writer’s block of zit ik gewoon een beetje te tutten?